Cytaty samotność

Czasem pozwalamy Drugiej Połowie przejść obok, nie akceptując jej lub nie dostrzegając. Wtedy musimy czekać następne wcielenie, żeby się z nią ponownie odnaleźć. I przez własny egoizm skazujemy na najgorszą torturę, jaką wymyślił rodzaj ludzki: na samotność.

Wolnym bowiem jest człowiek tylko wtedy, gdy jest samotny.

Byłem jak ślepiec, który odzyskawszy wzrok, obudził się w próżni pełnej luster, odbijających tylko jego własną samotność.

Jeśli ktoś jest odmienny, to jest skazany na samotność.

Gdzie kończy się szczerość, tam się na pewno zaczyna samotność.

Niebezpiecznym problemem samotności jest brak alibi.

Tylko w pochłaniającej wszystko pustce samotności, w ciemnościach zacierających kontury świata zewnętrznego można odczuć, że się jest sobą aż do granic zwątpienia [...].

Czy kiedykolwiek przyszło wam do głowy, że naprawdę możecie kochać tylko wtedy, gdy jesteście samotni? Zapytacie, jakie to ma dla miłości znaczenie. Oznacza to widzenie osób, sytuacji, rzeczy takimi, jakimi są w rzeczywistości, a nie takimi, jakimi sobie wyobrażacie, że są.

Wszelkie przywiązanie jest koniec końców źródłem bólu. Szczęśliwi, po tysiąckroć szczęśliwi, którzy obywają się bez niego. Samotny nie opłakuje nikogo, nikt też nie płacze nad nim. Niech ten, kto nie chce cierpieć, kto czuje trwogę przed zgryzotą, uwalnia się od ludzi.

W świecie, gdzie życie tak naturalnie łączy się z życiem, gdzie kwiat nawet w powiewie wiatru łączy się z innymi kwiatami, gdzie łabędź zna wszystkie łabędzie, tylko ludzie budują sobie samotność.

Samotność jest ciężkim i nieodzownym warunkiem istnienia.

[...] a wiedział, że pieniądze mają czarodziejską moc: z nimi nikt nie jest samotny.

Samotność jednych jest ucieczką chorego; samotność drugich ucieczką przed chorymi.

Rzadko się zdarza, aby samotny człowiek miał ochotę się śmiać [...].

Jeden dzień samotności daje mi więcej rozkoszy, niż mi jej dały wszystkie tryumfy.

Samotnym jest tylko ten, kto się nie ma do kogo odezwać, do kogo podejść, przy kim umrzeć.

Prawdy szukają tylko samotnicy i zrywają ze wszystkimi, którzy kochają ją niedostatecznie.

Dobrze wiedział, że miłość przynosi ludziom najgłębszy smutek, jako że jest najwyższym wysiłkiem, na jaki człowiek się porywa, aby wyjść z samotności. A mimo to dążył do miłości w nieustępliwym uniesieniu.

Dzieła sztuki wywodzą się z nieskończonej samotności... Tylko miłość może je pojąć, przechować i sprawiedliwie ocenić.

Stracona jest każda chwila, której nie spędzamy sam na sam z sobą.

Jestem prawdziwie samotnym wędrowcem i nigdy całym sercem nie przynależałem do mojego kraju, domu, przyjaciół, a nawet najbliższej rodziny. W związku z tym nigdy nie zatraciłem dystansu i potrzeby izolacji.

Człowiek mógłby żyć samotnie przez całe życie. Ale chociaż sam mógłby wykopać swój własny grób, musi mieć kogoś, kto go pochowa.

Jeden idzie do bliźniego, ponieważ szuka siebie, a drugi, ponieważ chciałby się zatracić. Wasza zła miłość do siebie sprawia, że samotność staje się dla was więzieniem.

Samotność - to ustępstwo wobec siebie, a towarzyskość - to wobec innych.

Nerwicowa hiperaktywność, rzucanie się w wir życia, nadmierne życie towarzyskie i społeczne, ustawiczne podróże, unikanie skupienia i samotności, typowe dla naszej cywilizacji, w znacznej mierze wywodzą się z nerwicowego lęku przed samotnością.

Wiele istnieje dróg, przy pomocy których Bóg otoczyć nas może samotnością i przywieść ku nam samym.

Ten zaś, kto doprawdy nic więcej nie chce, prócz własnego losu, nie ma już sobie podobnych, stoi całkowicie sam i otoczony jest jedynie zimną, kosmiczną przestrzenią.

Nie pisz nic takiego, za co musiałbyś się rumienić w chwilach ostatecznej samotności. Raczej śmierć niż szachrajstwo i kłamstwa.

Człowiek współczesny z trudem toleruje własną samotność, może dlatego, że bardziej niż w innych epokach zachowane są jego zdolności porządkowania własnego życia psychicznego, większe u niego niebezpieczeństwo rozbicia tego porządku, a w samotności silniej własną dezintegrację się odczuwa.

A że, jak się zdawało, nie mogłem też dłużej znieść samotności, ponieważ i moje własne towarzystwo stało mi się niewypowiedzianie nienawistne i wstrętne, ponieważ bezsilnie miotałem się w pustce mego piekła, dusząc się, jakież więc pozostawało wyjście? Nie było żadnego.

[...] być samotnym znaczy być samotnym na pewnym planie, na którym inne samotności mogłyby - gdyby to było możliwe - komunikować się z nami.

Ktoś stojący samotnie, byłby niezwyciężony, ale osłabiają go sojusznicy.

To dziwne być tak powszechnie znanym, a zarazem tak samotnym. Faktem jest jednak, że ten rodzaj popularności [...] zmusza swoją ofiarę do przybrania postawy defensywnej, co prowadzi do poczucia izolacji.

Wolność to pańszczyzna, bieg wytrwały samotny, bardzo wyczerpujący. U kresu każdej wolności jest wyrok.

Przebywając w towarzystwie kobiety wyobrażać sobie, że jest się samotnym - taki wysiłek wyobraźni niezdrowy.

Hamlet jest samotny, a samotnicy zawsze się zgrywają.

 Cytaty - strona główna